-
41 admulceo
-
42 alapa
ălăpa, ae, f. [akin to -cello, to smite, as if calapa; cf. kolaphos], a stroke or blow upon the cheek with the open hand, a box on the ear:ducere gravem alapam alicui,
to give, Phaedr. 5, 3:ministri eum alipis caedebant,
Vulg. Marc. 14, 65; ib. Joan. 18, 22; 19, 3; esp. among actors, for the purpose of exciting a laugh among their auditors, * Juv. 8, 192; * Mart. 5, 61, 11.—When a slave was emancipated, his master gave him an alapa; hence, poet.:multo majoris alapae mecum veneunt,
i. e. with me freedom is much more dearly purchased, Phaedr. 2, 5, 25. -
43 compalpo
-
44 cottabus
cottăbus, i, m., = kottabos (a social sport consisting in dashing a liquid upon a brazen vessel; v. Lidd. and Scott under kottabos; hence humorously transf.), a clap, stroke:ne bubuli in te cottabi crebri crepent,
Plaut. Trin. 4, 3, 4. -
45 effingo
ef-fingo, finxi, fictum, 3, v. a., orig., to work out by pressing = fingendo exprimere, ekmassein (v. fingo).—Hence,I.To form, fashion (artistically—class.; most freq. in the trop. sense; cf.: formo, informo, conformo, fingo, reddo, instituo, etc.).A.Lit.:B.oris lineamenta in tabula: Veneris Coae pulchritudinem aspersione fortuita,
Cic. Div. 1, 13, 23:sui dissimilia,
id. N. D. 3, 9, 23:deum imagines in species hominum,
Tac. H. 5, 5 et saep.— Poet.:(Daedalus) casus alicujus in auro,
Verg. A. 6, 32; cf. id. ib. 10, 640; Luc. 5, 713:horrentes effingens crine galeros,
Sil. 1, 404.—Trop., to express, represent, portray:II.(natura) speciem ita formavit oris, ut in ea penitus reconditos mores effingeret,
Cic. Leg. 1, 9; cf. id. Rosc. Am. 16, 47; id. de Or. 2, 43 fin.; Tac. A. 11, 14; Quint. 6, 2, 17:oratorem effingere (connected with corpora fingendo efficere),
id. 5, 12, 21:effinge aliquid et excude (sc. scribendo), quod sit perpetuo tuum,
Plin. Ep. 1, 3, 4:imaginem virtutis,
to represent by imitation, Quint. 10, 2, 15; cf. id. 10, 1, 108; 11, 3, 89 sq.; Plin. Ep. 9, 22, 2.—Of the conception of external objects:visum impressum effictumque ex eo, unde esset,
id. Ac. 2, 6, 18; cf. id. Tusc. 1, 25, 61; id. de Or. 2, 86 fin. —To wipe clean, wipe out (only in the foll. passages):III.fiscinas spongia effingat,
Cato R. R. 67, 2 (for which: fiscinas spongia tergendas, Plin. 15, 6, 6, § 22):spongiis sanguinem,
Cic. Sest. 35 fin., v. Halm ad h. l.—To rub gently, stroke:manus,
Albin. Cons. ad Liv. 138; Ov. H. 20, 134 (for which: manus fingere, id. F. 5, 409). -
46 ferrum
ferrum, i, n. [cf. Sanscr. dharti, firmness; Lat. firmus], iron.I.Lit., Plin. 34, 14, 39, § 138; Lucr. 1, 571; 5, 1241; 1286; Cic. N. D. 2, 60, 151; id. Leg. 2, 18, 45; Caes. B. G. 5, 12, 5; Hor. S. 1, 4, 20 et saep.:B.mustum quod resipit ferrum,
has a taste of iron, Varr. R. R. 1, 54, 3.—Poet.1.As a fig. of hard-heartedness, unfeelingness, cruelty, etc.:2.gerere ferrum in pectore,
Ov. M. 9, 614; cf.:ferrum et scopulos gestare in corde,
id. ib. 7, 33:durior ferro,
id. ib. 14, 712; hence for the iron age, id. ib. 1, 127; 15, 260; Hor. Epod. 16, 65.—As an image of firmness, endurance, Ov. Pont. 4, 10, 3.—II.Transf., any thing made of iron, an iron implement, as a plough: glebas proscindere ferro, Lucil. ap. Non. 401, 19:solum terrae,
Lucr. 5, 1295; cf.also, campum,
Ov. M. 7, 119:ferro scindimus aequor,
Verg. G. 1, 50; a hatchet:ferro mitiget agrum,
Hor. Ep. 2, 2, 186; an axe:mordaci velut icta ferro Pinus,
id. C. 4, 6, 9; 4, 4, 60 (for which, shortly before, bipennis); cf. Lucr. 6, 168; a dart:petita ferro belua,
Hor. Epod. 5, 10; the tip of an arrow:exstabat ferrum de pectore aduncum,
Ov. M. 9, 128; the head (of a spear), Tac. G. 6; an iron stylus:dextra tenet ferrum,
id. ib. 9, 522; hair-scissors:solitus longos ferro resecare capillos,
id. ib. 11, 182; curling-irons:crines vibratos calido ferro,
Verg. A. 12, 100 et saep.—Esp. freq. a sword:Drusum ferro. Metellum veneno sustulerat,
Cic. N. D. 3, 33, 81:in aliquem cum ferro invadere,
id. Caecin. 9, 25:aut ferro aut fame interire,
Caes. B. G. 5, 30 fin.:uri virgis ferroque necari,
Hor. S. 2, 7, 58; cf.:gladiator, ferrum recipere jussus,
the stroke of the sword, Cic. Tusc. 2, 17, 41. So, ferrum et ignis, like our fire and sword, to denote devastation, utter destruction:huic urbi ferro ignique minitantur,
Cic. Phil. 11, 14, 37; cf.:hostium urbes agrique ferro atque igni vastentur,
Liv. 31, 7, 13:pontem ferro, igni, quacumque vi possent, interrumpant,
id. 2, 10, 4; 30, 6, 9; 1, 59, 1:ecce ferunt Troës ferrumque ignemque Jovemque In Danaas classes,
Ov. M. 13, 91:inque meos ferrum flammasque penates Impulit,
id. ib. 12, 551; so, conversely, igni ferroque, Cic. Phil. 13, 21, 47; Liv. 35, 21, 10; cf. Tac. A. 14, 38; Suet. Claud. 21:flamma ferroque,
Cic. Verr. 2, 4, 35, § 78; Flor. 2, 17, 15; 3, 18, 14; Sen. Const. Sap. 2, 2: ferrum, i. q. arms, for battle, war, force of arms: ferro, non auro, vitam cernamus, utrique, Enn. ap. Cic. Off. 1, 12, 38 (Ann. v. 202 ed. Vahl.); cf.: quem nemo ferro potuit superare nec auro, id. ap. Cic. Rep. 3, 3 (Ann. v. 220 ed. Vahl.): adnuit, sese mecum decernere ferro, id. ap. Prisc. p. 822 P. (Ann. v. 136 ed. Vahl.):decernere ferro,
Cic. de Or. 2, 78, 317; Liv. 40, 8 fin.; Verg. A. 7, 525; 11, 218:cernere ferro,
id. ib. 12, 709:ferro regna lacessere,
with war, id. ib. 12, 186; cf.:atque omnis, Latio quae servit purpura ferro,
i. e. made subject by the force of arms, Luc. 7, 228.— Prov.: ferrum meum in igni est, i. q. mea nunc res agitur, Sen. Mort. Claud. -
47 fictum
fingo, finxi, fictum, 3, v. a. [Sanscr. dih-, dēhmi, smear; Gr. thig, thinganô, touch; whence figulus, figura, etc.; prop., to handle].I.Lit.A.To touch, handle, stroke, touch gently (rare):B.mulcere alternos, et corpora fingere lingua,
Verg. A. 8, 634:saepe manus aegras manibus fingebat amicis,
Ov. F. 5, 409.—Esp., to form, shape, fashion, frame, make (class.), whence also figulus:C.esse aliquam vim, quae finxerit, vel, ut tuo verbo utar, quae fabricata sit hominem,
Cic. Ac. 2, 27, 87; cf.:ab aliquo deo ficti esse videantur,
id. de Or. 1, 25, 115:fingere et construere nidos,
build, id. ib. 2, 6, 23:favos,
id. Off. 1, 44, 157:ut illa bestia fetum ederet informem, lambendo postgea fingeret, etc.,
Gell. 17, 10, 3.—In partic.1.Of the plastic art, to form or fashion by art (in wax, clay, stone, etc.), to mould or model, as a statuary:2.quorum alterum fingere opinor e cera solitum esse, alterum esse pictorem,
Cic. Verr. 2, 4, 13, § 30; cf.:in ceris aut fictilibus figuris,
id. N. D. 1, 26, 71:similitudines ex argilla,
Plin. 35, 12, 43, § 151; cf., sarcastically: hic homullus, ex argilla et luto fictus Epicurus,
Cic. Pis. 25, 59:pocula de humo,
Ov. Tr. 2, 489:Alexander ab Apelle potissimum pingi et a Lysippo fingi volebat... qui neque pictam neque fictam imaginem suam passus est esse, etc.,
Cic. Fam. 5, 12, 7; cf.:fingendi ars,
of making statues, statuary, id. de Or. 3, 7, 26:corpora fingendo pingendove efficere,
Quint. 5, 12, 21.—With the access. notion of arranging, adorning, etc., to set to rights, arrange; to adorn, dress, trim ( poet. syn.:3.componere, excolere, ornare): Bene cum lauta est (mulier), tersa, ornata, ficta est: infecta est tamen,
Plaut. Stich. 5, 5, 4:cum se non finxerit ulli,
Ov. R. Am. 341:isti ficti, compositi, crispi cincinni,
Plaut. Truc. 2, 2, 32; cf.:canas fingere comas,
Tib. 1, 2, 92:comas presso pollice,
Prop. 3, 10 (4, 9), 14; Ov. A. A. 1, 306; Mart. 6, 57; cf.:comas auro,
Stat. Th. 5, 228:crinem,
Verg. A. 4, 148; cf. also Phaedr. 2, 2, 9:vitem putando,
Verg. G. 2, 407 Forbig.—With the access. notion of untruth, to alter, change, for the purpose of dissembling:II.hi neque vultum fingere, neque interdum lacrimas tenere poterant,
Caes. B. G. 1, 39, 4; cf.:vultus quoque hominum fingit scelus,
i. e. makes men change countenance, Ter. Heaut. 5, 1, 14.Trop.A.In gen., to form, fashion, make: Ly. multa eveniunt homini quae [p. 751] volt, quae nevolt. Ph. Mentire, gnate, nam sapiens quidem pol ipsus fingit fortunam sibi, Plaut. Trin. 2, 2, 84; cf.B.the vv. foll.: natura fingit homines et creat imitatores et narratores facetos,
Cic. de Or. 2, 54, 219:animos fingere, formare,
id. Brut. 38, 142: cf.:moderari et fingere mentem ac voluntates,
id. Leg. 3, 18, 40:ea quae nobis non possumus fingere, vultus, facies, sonus,
id. de Or. 1, 28, 127: formam totius rei publicae velim mittas, ex qua me fingere possim, regulate myself, i. e. proceed, act, id. Att. 6, 3, 4; cf.:ad eorum (qui audiunt) arbitrium et nutum totos se fingunt et accommodant,
id. Or. 8, 24:ea (verba) nos sicut mollissimam ceram ad nostrum arbitrium formamus et fingimus,
id. de Or. 3, 45, 177; cf.also: arbitrio fingere,
id. Brut. 79, 274:fortuna humana fingit artatque ut lubet,
Plaut. Capt. 2, 2, 54; cf.:vitam subito flecti fingique posse,
shaped, directed, Cic. Sull. 28, 79; cf. id. ib. 25, 69:jure erat semper idem voltus, cum mentis, a qua is fingitur, nulla fieret mutatio,
id. Tusc. 3, 15, 31; cf.:circumspexit amictus et finxit vultum,
composed, Ov. M. 4, 318:lingua vocem immoderate profusam fingit et terminat,
forms, Cic. N. D. 2, 59, 149; cf.:Peripateticorum institutis commodius fingeretur oratio,
id. Brut. 31, 119: ego apis Matinae more modoque operosa parvus carmina fingo (like the Gr. plattô), make, compose, Hor. C. 4, 2, 32:carmina,
id. Ep. 2, 1, 227; id. A. P. 331; 240:versus,
id. ib. 382:poëmata,
Suet. Tit. 3:opprobria in quemvis,
Hor. Ep. 1, 15, 30.—In partic.1.With a double predicate, to form, make into something or in a certain manner:2.finxit te ipsa natura ad honestatem, gravitatem... ad omnes denique virtutes magnum hominem et excelsum,
Cic. Mur. 29, 60:nec, si miserum fortuna Sinonem Finxit, vanum etiam mendacemque improba finget,
Verg. A. 2, 79:(illum) spissae nemorum comae Fingent Aeolio carmine nobilem,
Hor. C. 4, 3, 12:di bene fecerunt, inopis me quodque pusilli Finxerunt animi,
id. S. 1, 4, 18: timui, mea me finxisse minora putarer Dissimulator opis propriae, to have lessened, i. e. purposely disparaged it, id. Ep. 1, 9, 8.—To form by instruction, to instruct, teach, train:3.idem mire finxit filium,
i. e. caused him to play his part, Ter. Heaut. 5, 1, 25; cf.:voce paterna Fingeris ad rectum,
Hor. A. P. 367:fingitur artibus,
id. C. 3, 6, 22:fingit equum tenera docilem cervice magister Ire viam, qua monstret eques,
id. Ep. 1, 2, 64.—To form mentally or in speech, to represent in thought, to imagine, conceive, think, suppose; to sketch out:(β).fingite animis... fingite cogitatione imaginem hujus condicionis meae, etc.,
Cic. Mil. 29, 79; cf.:omnia quae cogitatione nobismet ipsi possumus fingere,
id. N. D. 3, 18, 47:fingere animo,
id. de Sen. 12, 41: cf.also: animo et cogitatione,
id. Tusc. 5, 24, 68:ex sua natura ceteros,
to conceive of, id. Rosc. Am. 9, 26:quid magis exercitum dici aut fingi potest?
id. Mil. 2, 5:maleficium,
id. Rosc. Am. 40, 116:tu, stulta, deos, tu fingis inania vera,
Prop. 3, 20 (4, 19), 5:qui utilitatum causa fingunt amicitias,
suppose, Cic. Lael. 14, 51:principatum sibi ipse opinionis errore finxerat,
had imagined to himself, id. Off. 1, 8, 26:in summo oratore fingendo,
in representing, sketching out, id. Or. 2, 7:finge tamen te improbulum,
Juv. 5, 72.—With double acc.:(γ).quod si qui me astutiorem fingit,
Cic. Fam. 3, 8, 6:Tiresiam sapientem fingunt poetae... at vero Polyphemum Homerus immanem finxit,
id. Tusc. 5, 39, 115.—With an object-clause, and in pass., with a subject-clause:b.finge, aliquem nunc fierisapientem, nondum esse,
suppose, Cic. Ac. 2, 36, 117:finge solum natum nothum,
Quint. 3, 6, 100.—Ellipt.: interfecti aliqui sunt;finge a nobis,
assume, grant, Liv. 39, 37, 11:fingamus Alexandrum dari nobis,
Quint. 1, 1, 24:non omnia corpora fingunt in medium niti,
Lucr. 1, 1083; cf. id. 2, 175:qui naufragus fingitur se suspendisse,
Quint. 8, 5, 22:qui suos artus morsu lacerasset, fingitur in scholis supra se cubasse,
id. 8, 2, 20.—Pregn., with the access. notion of creating by thinking, to contrive, devise, invent, feign something (esp. untrue):argento comparando fingere fallaciam,
Plaut. As. 2, 1, 2; 4:fallacias,
Ter. Heaut. 3, 2, 22:fallaciam,
id. And. 1, 3, 15; cf.: nonne ad senem aliquam fabricam fingit? id. Heaut. 3, 2, 34:fingit causas, ne det, sedulo,
id. Eun. 1, 2, 58:falsas causas ad discordiam,
id. Hec. 4, 4, 71:si mihi aliquam (rem publicam), ut apud Platonem Socrates, ipse finxero,
Cic. Rep. 2, 1 fin.; cf. id. ib. 2, 11:ex eventis fingere,
id. Fam. 6, 6, 4:(crimina) in istum fingere,
id. Verr. 1, 5, 15:ea quae sunt in usu vitaque communi, non ea, quae finguntur aut optantur,
id. Lael. 5, 18:in faciem moresque meos nova crimina fingis,
Ov. H. 12, 177:fingere qui non visa potest, commissa tacere Qui nequit,
Hor. S. 1, 4, 84:quaelibet in quemvis opprobria fingere,
id. Ep. 1, 15, 30:finguntur et testamenta,
Quint. 7, 4, 39:nemo dolorem fingit in hoc casu,
Juv. 13, 132: qui sub obtentu monituum deorum scientes eos fingunt, Mos. et Rom. Leg. Coll. 15, 2, 6. —With double acc.:bonois se ac liberales,
Sen. Ben. 4, 17, 3.—With inf.:ignorare fingit,
Claud. in Eutrop. 2, 306.—Hence, fic-tus, a, um, P. a., feigned, fictitious, false:in amicitia nihil fictum est, nihil simulatum,
Cic. Lael. 8, 26; cf. id. ib. 18, 65:ficto officio et simulata sedultiate conjunctus,
id. Caecin. 5, 14:in re ficta (opp. in vera),
id. Lael. 7, 24:falsum est id totum neque solum fictum, sed etiam imperite absurdeque fictum,
id. Rep. 2, 15:commenticii et ficti dii,
id. N. D. 2, 28, 70:fabula,
id. Off. 3, 9, 39:in rebus fictis et adumbratis,
id. Lael. 26, 97:amor,
Lucr. 4, 1192:gemitus,
Ov. M. 6, 565:cunctatio,
Tac. A. 1, 46:ficto pectore fatur,
Verg. A. 2, 107.— Poet. and in post-Aug. prose also, of persons:pro bene sano Ac non incauto fictum astutumque vocamus,
dissembling, false, Hor. S. 1, 3, 62:alii fictum (eum), ingratum, immemorem loquuntur,
Plin. Ep. 8, 18, 3;but: ficta pellice plorat,
imaginary, Juv. 6, 272.— Poet., subst.: fictum, i, n., deception, fiction:ficti pravique tenax,
Verg. A. 4, 188:jam consumpserat omnem Materiam ficti,
Ov. M. 9, 767.—Adverb.:fictumque in colla minatus, Crura subit,
Stat. Th. 6, 876.— Adv.: ficte, feignedly, fictitiously:ficte et simulate quaestus causa insusurrare,
Cic. Q. Fr. 1, 1, 4, § 13:ficte reconciliata gratia,
id. Fam. 3, 12, 4. -
48 fingo
fingo, finxi, fictum, 3, v. a. [Sanscr. dih-, dēhmi, smear; Gr. thig, thinganô, touch; whence figulus, figura, etc.; prop., to handle].I.Lit.A.To touch, handle, stroke, touch gently (rare):B.mulcere alternos, et corpora fingere lingua,
Verg. A. 8, 634:saepe manus aegras manibus fingebat amicis,
Ov. F. 5, 409.—Esp., to form, shape, fashion, frame, make (class.), whence also figulus:C.esse aliquam vim, quae finxerit, vel, ut tuo verbo utar, quae fabricata sit hominem,
Cic. Ac. 2, 27, 87; cf.:ab aliquo deo ficti esse videantur,
id. de Or. 1, 25, 115:fingere et construere nidos,
build, id. ib. 2, 6, 23:favos,
id. Off. 1, 44, 157:ut illa bestia fetum ederet informem, lambendo postgea fingeret, etc.,
Gell. 17, 10, 3.—In partic.1.Of the plastic art, to form or fashion by art (in wax, clay, stone, etc.), to mould or model, as a statuary:2.quorum alterum fingere opinor e cera solitum esse, alterum esse pictorem,
Cic. Verr. 2, 4, 13, § 30; cf.:in ceris aut fictilibus figuris,
id. N. D. 1, 26, 71:similitudines ex argilla,
Plin. 35, 12, 43, § 151; cf., sarcastically: hic homullus, ex argilla et luto fictus Epicurus,
Cic. Pis. 25, 59:pocula de humo,
Ov. Tr. 2, 489:Alexander ab Apelle potissimum pingi et a Lysippo fingi volebat... qui neque pictam neque fictam imaginem suam passus est esse, etc.,
Cic. Fam. 5, 12, 7; cf.:fingendi ars,
of making statues, statuary, id. de Or. 3, 7, 26:corpora fingendo pingendove efficere,
Quint. 5, 12, 21.—With the access. notion of arranging, adorning, etc., to set to rights, arrange; to adorn, dress, trim ( poet. syn.:3.componere, excolere, ornare): Bene cum lauta est (mulier), tersa, ornata, ficta est: infecta est tamen,
Plaut. Stich. 5, 5, 4:cum se non finxerit ulli,
Ov. R. Am. 341:isti ficti, compositi, crispi cincinni,
Plaut. Truc. 2, 2, 32; cf.:canas fingere comas,
Tib. 1, 2, 92:comas presso pollice,
Prop. 3, 10 (4, 9), 14; Ov. A. A. 1, 306; Mart. 6, 57; cf.:comas auro,
Stat. Th. 5, 228:crinem,
Verg. A. 4, 148; cf. also Phaedr. 2, 2, 9:vitem putando,
Verg. G. 2, 407 Forbig.—With the access. notion of untruth, to alter, change, for the purpose of dissembling:II.hi neque vultum fingere, neque interdum lacrimas tenere poterant,
Caes. B. G. 1, 39, 4; cf.:vultus quoque hominum fingit scelus,
i. e. makes men change countenance, Ter. Heaut. 5, 1, 14.Trop.A.In gen., to form, fashion, make: Ly. multa eveniunt homini quae [p. 751] volt, quae nevolt. Ph. Mentire, gnate, nam sapiens quidem pol ipsus fingit fortunam sibi, Plaut. Trin. 2, 2, 84; cf.B.the vv. foll.: natura fingit homines et creat imitatores et narratores facetos,
Cic. de Or. 2, 54, 219:animos fingere, formare,
id. Brut. 38, 142: cf.:moderari et fingere mentem ac voluntates,
id. Leg. 3, 18, 40:ea quae nobis non possumus fingere, vultus, facies, sonus,
id. de Or. 1, 28, 127: formam totius rei publicae velim mittas, ex qua me fingere possim, regulate myself, i. e. proceed, act, id. Att. 6, 3, 4; cf.:ad eorum (qui audiunt) arbitrium et nutum totos se fingunt et accommodant,
id. Or. 8, 24:ea (verba) nos sicut mollissimam ceram ad nostrum arbitrium formamus et fingimus,
id. de Or. 3, 45, 177; cf.also: arbitrio fingere,
id. Brut. 79, 274:fortuna humana fingit artatque ut lubet,
Plaut. Capt. 2, 2, 54; cf.:vitam subito flecti fingique posse,
shaped, directed, Cic. Sull. 28, 79; cf. id. ib. 25, 69:jure erat semper idem voltus, cum mentis, a qua is fingitur, nulla fieret mutatio,
id. Tusc. 3, 15, 31; cf.:circumspexit amictus et finxit vultum,
composed, Ov. M. 4, 318:lingua vocem immoderate profusam fingit et terminat,
forms, Cic. N. D. 2, 59, 149; cf.:Peripateticorum institutis commodius fingeretur oratio,
id. Brut. 31, 119: ego apis Matinae more modoque operosa parvus carmina fingo (like the Gr. plattô), make, compose, Hor. C. 4, 2, 32:carmina,
id. Ep. 2, 1, 227; id. A. P. 331; 240:versus,
id. ib. 382:poëmata,
Suet. Tit. 3:opprobria in quemvis,
Hor. Ep. 1, 15, 30.—In partic.1.With a double predicate, to form, make into something or in a certain manner:2.finxit te ipsa natura ad honestatem, gravitatem... ad omnes denique virtutes magnum hominem et excelsum,
Cic. Mur. 29, 60:nec, si miserum fortuna Sinonem Finxit, vanum etiam mendacemque improba finget,
Verg. A. 2, 79:(illum) spissae nemorum comae Fingent Aeolio carmine nobilem,
Hor. C. 4, 3, 12:di bene fecerunt, inopis me quodque pusilli Finxerunt animi,
id. S. 1, 4, 18: timui, mea me finxisse minora putarer Dissimulator opis propriae, to have lessened, i. e. purposely disparaged it, id. Ep. 1, 9, 8.—To form by instruction, to instruct, teach, train:3.idem mire finxit filium,
i. e. caused him to play his part, Ter. Heaut. 5, 1, 25; cf.:voce paterna Fingeris ad rectum,
Hor. A. P. 367:fingitur artibus,
id. C. 3, 6, 22:fingit equum tenera docilem cervice magister Ire viam, qua monstret eques,
id. Ep. 1, 2, 64.—To form mentally or in speech, to represent in thought, to imagine, conceive, think, suppose; to sketch out:(β).fingite animis... fingite cogitatione imaginem hujus condicionis meae, etc.,
Cic. Mil. 29, 79; cf.:omnia quae cogitatione nobismet ipsi possumus fingere,
id. N. D. 3, 18, 47:fingere animo,
id. de Sen. 12, 41: cf.also: animo et cogitatione,
id. Tusc. 5, 24, 68:ex sua natura ceteros,
to conceive of, id. Rosc. Am. 9, 26:quid magis exercitum dici aut fingi potest?
id. Mil. 2, 5:maleficium,
id. Rosc. Am. 40, 116:tu, stulta, deos, tu fingis inania vera,
Prop. 3, 20 (4, 19), 5:qui utilitatum causa fingunt amicitias,
suppose, Cic. Lael. 14, 51:principatum sibi ipse opinionis errore finxerat,
had imagined to himself, id. Off. 1, 8, 26:in summo oratore fingendo,
in representing, sketching out, id. Or. 2, 7:finge tamen te improbulum,
Juv. 5, 72.—With double acc.:(γ).quod si qui me astutiorem fingit,
Cic. Fam. 3, 8, 6:Tiresiam sapientem fingunt poetae... at vero Polyphemum Homerus immanem finxit,
id. Tusc. 5, 39, 115.—With an object-clause, and in pass., with a subject-clause:b.finge, aliquem nunc fierisapientem, nondum esse,
suppose, Cic. Ac. 2, 36, 117:finge solum natum nothum,
Quint. 3, 6, 100.—Ellipt.: interfecti aliqui sunt;finge a nobis,
assume, grant, Liv. 39, 37, 11:fingamus Alexandrum dari nobis,
Quint. 1, 1, 24:non omnia corpora fingunt in medium niti,
Lucr. 1, 1083; cf. id. 2, 175:qui naufragus fingitur se suspendisse,
Quint. 8, 5, 22:qui suos artus morsu lacerasset, fingitur in scholis supra se cubasse,
id. 8, 2, 20.—Pregn., with the access. notion of creating by thinking, to contrive, devise, invent, feign something (esp. untrue):argento comparando fingere fallaciam,
Plaut. As. 2, 1, 2; 4:fallacias,
Ter. Heaut. 3, 2, 22:fallaciam,
id. And. 1, 3, 15; cf.: nonne ad senem aliquam fabricam fingit? id. Heaut. 3, 2, 34:fingit causas, ne det, sedulo,
id. Eun. 1, 2, 58:falsas causas ad discordiam,
id. Hec. 4, 4, 71:si mihi aliquam (rem publicam), ut apud Platonem Socrates, ipse finxero,
Cic. Rep. 2, 1 fin.; cf. id. ib. 2, 11:ex eventis fingere,
id. Fam. 6, 6, 4:(crimina) in istum fingere,
id. Verr. 1, 5, 15:ea quae sunt in usu vitaque communi, non ea, quae finguntur aut optantur,
id. Lael. 5, 18:in faciem moresque meos nova crimina fingis,
Ov. H. 12, 177:fingere qui non visa potest, commissa tacere Qui nequit,
Hor. S. 1, 4, 84:quaelibet in quemvis opprobria fingere,
id. Ep. 1, 15, 30:finguntur et testamenta,
Quint. 7, 4, 39:nemo dolorem fingit in hoc casu,
Juv. 13, 132: qui sub obtentu monituum deorum scientes eos fingunt, Mos. et Rom. Leg. Coll. 15, 2, 6. —With double acc.:bonois se ac liberales,
Sen. Ben. 4, 17, 3.—With inf.:ignorare fingit,
Claud. in Eutrop. 2, 306.—Hence, fic-tus, a, um, P. a., feigned, fictitious, false:in amicitia nihil fictum est, nihil simulatum,
Cic. Lael. 8, 26; cf. id. ib. 18, 65:ficto officio et simulata sedultiate conjunctus,
id. Caecin. 5, 14:in re ficta (opp. in vera),
id. Lael. 7, 24:falsum est id totum neque solum fictum, sed etiam imperite absurdeque fictum,
id. Rep. 2, 15:commenticii et ficti dii,
id. N. D. 2, 28, 70:fabula,
id. Off. 3, 9, 39:in rebus fictis et adumbratis,
id. Lael. 26, 97:amor,
Lucr. 4, 1192:gemitus,
Ov. M. 6, 565:cunctatio,
Tac. A. 1, 46:ficto pectore fatur,
Verg. A. 2, 107.— Poet. and in post-Aug. prose also, of persons:pro bene sano Ac non incauto fictum astutumque vocamus,
dissembling, false, Hor. S. 1, 3, 62:alii fictum (eum), ingratum, immemorem loquuntur,
Plin. Ep. 8, 18, 3;but: ficta pellice plorat,
imaginary, Juv. 6, 272.— Poet., subst.: fictum, i, n., deception, fiction:ficti pravique tenax,
Verg. A. 4, 188:jam consumpserat omnem Materiam ficti,
Ov. M. 9, 767.—Adverb.:fictumque in colla minatus, Crura subit,
Stat. Th. 6, 876.— Adv.: ficte, feignedly, fictitiously:ficte et simulate quaestus causa insusurrare,
Cic. Q. Fr. 1, 1, 4, § 13:ficte reconciliata gratia,
id. Fam. 3, 12, 4. -
49 Fons
fons, fontis, m. [root in Gr. cheWô, cheusô, to pour, chuma, choê, etc.; Lat. fundo, futtilis. Fons, i. e. stem font, for fovont = cheWont-; cf. Varr. L. L. 5, § 123 Müll.; and Paul. ex Fest. p. 84], a spring, fountain, well-source (syn.: scaturigo, puteus).I.Lit.:B.late parvus aquaï Prata riget fons,
Lucr. 5, 603:fons dulcis aquaï,
id. 6, 890:fons aquae dulcis, cui nomen Arethusa est,
Cic. Verr. 2, 4, 53, § 118:rivorum a fonte deductio,
id. Top. 8, 33:est apud Hammonis fanum fons luce diurna Frigidus, et calidus nocturno tempore,
Lucr. 6, 848 sq.; cf. ib. 873: eunt ad fontem, nitidant (i. e. abluunt) corpora, Enn. ap. Non. 144, 16 (Trag. v. 166 ed. Vahl.); Caes. B. C. 2, 24 fin.; 3, 49, 5:(Romulus) locum delegit fontibus abundantem,
Cic. Rep. 2, 6:fontium qui celat origines, Nilus,
Hor. C. 4, 14, 45; id. Ep. 1, 16, 12; id. Epod. 2, 27:fontes Alandri,
Liv. 38, 15, 15:Padi fons diebus aestivis aret,
Plin. 2, 102, 105, § 229:vestris amicum fontibus et choris,
Hor. C. 3, 4, 25: fas pervicaces est mihi Thyiadas Vinique fontem lactis et uberes Cantare rivos, the fountains or streams of wine drawn from the earth by the stroke of the thyrsus, id. ib. 2, 19, 10:cum tui fontes vel inimicis tuis pateant,
Cic. Mur. 4, 9.—Esp.1.A mineral spring, healing waters, = aquae, frigidi medicatique fontes, Cels. 4, 5; cf.:2.caput et stomachum supponere fontibus Clusinis,
Hor. Ep. 1, 15, 8:fons calidus medicae salubritatis,
Plin. 5, 15, 16, § 72:medicatorum fontium vis,
id. 2, 93, 95, § 207.—Transf., spring-water, water ( poet.):II.utrum fontine an Libero imperium te inhibere mavis?
Plaut. Stich. 5, 4, 26:alii fontemque ignemque ferebant,
Verg. A. 12, 119; Luc. 5, 337. —Trop., a fountain-head, source, origin, cause:III.meos amicos...ad Graecos ire jubeo, ut ea a fontibus potius potius hauriant, quam rivulos consectentur,
Cic. Ac. 1, 2, 8;so opp. rivuli,
id. de Or. 2, 27, 117; id. Cael. 8, 19:fons maledicti,
id. Planc. 23, 57:hic fons, hoc principium est movendi,
id. Rep. 6, 25:scribendi recte sapere est et principium et fons,
Hor. A. P. 309; cf.:Cilicia origo et fons belli,
Flor. 3, 6:ab illo fonte et capite Socrate,
Cic. de Or. 1, 10, 42:quorum (philosophorum) fons ipse Socrates,
Quint. 1, 10, 13; cf.:atqui rerum caput hoc erat et fons,
Hor. Ep. 1, 17, 45:oratorum partus atque fontes,
Cic. Brut. 13, 49:haec omnia ex eodem fonte fluxerunt,
id. N. D. 3, 19, 48: omnes omnium rerum, quae ad dicendum pertinerent, fontes animo ac memoria continere, id. de Or. 1, 21, 94:philosophiae fontes aperire,
id. Tusc. 1, 3, 6:totos eloquentiae aperire,
Quint. 6, 1, 51:dicendi facultatem ex intimis sapientiae fontibus fluere,
id. 12, 2, 6; cf. id. 5, 10, 19:fontes ut adire remotos Atque haurire queam vitae praecepta beate,
Hor. S. 2, 4, 94:ex iis fontibus unde omnia ornamenta dicendi sumuntur,
Cic. de Or. 2, 11, 45; id. Rep. 5, 3:causa atque fons maeroris,
id. Tusc. 3, 28, 67:benevolentia, qui est amicitiae fons a natura constitutus,
id. Lael. 14, 50:is fons mali hujusce fuit,
Liv. 39, 15, 9:fons vitii et perjurii,
thou source of all iniquity, Plaut. Truc. 2, 7, 51; cf. Petr. 24.— -
50 fons
fons, fontis, m. [root in Gr. cheWô, cheusô, to pour, chuma, choê, etc.; Lat. fundo, futtilis. Fons, i. e. stem font, for fovont = cheWont-; cf. Varr. L. L. 5, § 123 Müll.; and Paul. ex Fest. p. 84], a spring, fountain, well-source (syn.: scaturigo, puteus).I.Lit.:B.late parvus aquaï Prata riget fons,
Lucr. 5, 603:fons dulcis aquaï,
id. 6, 890:fons aquae dulcis, cui nomen Arethusa est,
Cic. Verr. 2, 4, 53, § 118:rivorum a fonte deductio,
id. Top. 8, 33:est apud Hammonis fanum fons luce diurna Frigidus, et calidus nocturno tempore,
Lucr. 6, 848 sq.; cf. ib. 873: eunt ad fontem, nitidant (i. e. abluunt) corpora, Enn. ap. Non. 144, 16 (Trag. v. 166 ed. Vahl.); Caes. B. C. 2, 24 fin.; 3, 49, 5:(Romulus) locum delegit fontibus abundantem,
Cic. Rep. 2, 6:fontium qui celat origines, Nilus,
Hor. C. 4, 14, 45; id. Ep. 1, 16, 12; id. Epod. 2, 27:fontes Alandri,
Liv. 38, 15, 15:Padi fons diebus aestivis aret,
Plin. 2, 102, 105, § 229:vestris amicum fontibus et choris,
Hor. C. 3, 4, 25: fas pervicaces est mihi Thyiadas Vinique fontem lactis et uberes Cantare rivos, the fountains or streams of wine drawn from the earth by the stroke of the thyrsus, id. ib. 2, 19, 10:cum tui fontes vel inimicis tuis pateant,
Cic. Mur. 4, 9.—Esp.1.A mineral spring, healing waters, = aquae, frigidi medicatique fontes, Cels. 4, 5; cf.:2.caput et stomachum supponere fontibus Clusinis,
Hor. Ep. 1, 15, 8:fons calidus medicae salubritatis,
Plin. 5, 15, 16, § 72:medicatorum fontium vis,
id. 2, 93, 95, § 207.—Transf., spring-water, water ( poet.):II.utrum fontine an Libero imperium te inhibere mavis?
Plaut. Stich. 5, 4, 26:alii fontemque ignemque ferebant,
Verg. A. 12, 119; Luc. 5, 337. —Trop., a fountain-head, source, origin, cause:III.meos amicos...ad Graecos ire jubeo, ut ea a fontibus potius potius hauriant, quam rivulos consectentur,
Cic. Ac. 1, 2, 8;so opp. rivuli,
id. de Or. 2, 27, 117; id. Cael. 8, 19:fons maledicti,
id. Planc. 23, 57:hic fons, hoc principium est movendi,
id. Rep. 6, 25:scribendi recte sapere est et principium et fons,
Hor. A. P. 309; cf.:Cilicia origo et fons belli,
Flor. 3, 6:ab illo fonte et capite Socrate,
Cic. de Or. 1, 10, 42:quorum (philosophorum) fons ipse Socrates,
Quint. 1, 10, 13; cf.:atqui rerum caput hoc erat et fons,
Hor. Ep. 1, 17, 45:oratorum partus atque fontes,
Cic. Brut. 13, 49:haec omnia ex eodem fonte fluxerunt,
id. N. D. 3, 19, 48: omnes omnium rerum, quae ad dicendum pertinerent, fontes animo ac memoria continere, id. de Or. 1, 21, 94:philosophiae fontes aperire,
id. Tusc. 1, 3, 6:totos eloquentiae aperire,
Quint. 6, 1, 51:dicendi facultatem ex intimis sapientiae fontibus fluere,
id. 12, 2, 6; cf. id. 5, 10, 19:fontes ut adire remotos Atque haurire queam vitae praecepta beate,
Hor. S. 2, 4, 94:ex iis fontibus unde omnia ornamenta dicendi sumuntur,
Cic. de Or. 2, 11, 45; id. Rep. 5, 3:causa atque fons maeroris,
id. Tusc. 3, 28, 67:benevolentia, qui est amicitiae fons a natura constitutus,
id. Lael. 14, 50:is fons mali hujusce fuit,
Liv. 39, 15, 9:fons vitii et perjurii,
thou source of all iniquity, Plaut. Truc. 2, 7, 51; cf. Petr. 24.— -
51 gramma
1.gramma, ae, f., = grammê, a line in writing, a stroke of the pen (post-class.), Macr. Somn. Scip. 1, 5; App. Herb. 108.2.gramma, ătis, n., = gramma, a weight of two oboli, Fann. de Pond. 8; 25. -
52 habeo
hăbĕo, ui, itum, 2 (archaic perf. subj. habessit, Cic. Leg. 2, 8, 19; inf. haberier, Plaut. Mil. 2, 6, 111), v. a. and n. [etym. dub.; cf. Gr. kôpê, handle; Lat. capio; Germ. haben, Haft; Engl. have], to have, in the widest sense of the word, to hold, keep, possess, cherish, entertain, occupy, enclose, contain (cf.: teneo, possideo, etc.).I.In gen.A.Of personal subjects.1.With persons or things as objects: SI INTESTATO MORITVR, CVI SVVS HERES NEC SIT, AGNATVS PROXIMVS FAMILIAM HABETO, Fragm. XII. Tab. ap. Ulp. Fragm. 26, 1: ex tui animi sententia tu uxorem habes? Cato ap. Cic. de Or. 2, 64, 260; cf.:2.aliquam habere in matrimonio, Cic. Scaur. § 8: ipsum ex Helvetiis uxorem habere,
Caes. B. G. 1, 18, 6:si et prudentes homines et non veteres reges habere voluerunt,
Cic. Rep. 1, 37 fin.:quae cum patrem clarissimum, amplissimos patruos, ornatissimum fratrem haberet,
id. Rosc. Am. 50, 147:cum ille haberet filium delicatiorem,
id. de Or. 2, 64, 257:quod non ingenuous habeat clarosque parentes,
Hor. S. 1, 6, 91:habebat saepe ducentos, saepe decem servos,
id. ib. 1, 3, 11:fundum habere, Cic. Tull. § 14: cur pecuniam non habeat mulier?
id. Rep. 3, 10:tantas divitias habet,
Plaut. Bacch. 2, 3, 99; so,aurum,
id. ib. 2, 3, 35; and:vectigalia magna Divitiasque,
Hor. S. 2, 2, 101:tantum opum,
Cic. Rep. 1, 48:classes,
id. Phil. 9, 2, 4:naves,
id. Verr. 2, 5, 40, § 104:denique sit finis quaerendi, cumque habeas plus, Pauperiem metuas minus,
Hor. S. 1, 1, 92:tacitus pasci si posset corvus, haberet Plus dapis,
id. Ep. 1, 17, 50:Dionysii equus quid attulit admirationis, quod habuit apes in juba?
Cic. Div. 2, 31, 67: faenum habet in cornu;longe fuge,
Hor. S. 1, 4, 34:leges in monumentis habere,
Cic. Rep. 2, 14:hostis habet muros,
Verg. A. 2, 290:hostis habet portus,
Val. Fl. 3, 45 al.:quam vellem Panaetium nostrum nobiscum haberemus,
Cic. Rep. 1, 10:Ciceronem secum,
id. Att. 4, 9, 2; cf.:ea legione, quam secum habebat,
Caes. B. G. 1, 8, 1:secum senatorem,
Cic. Verr. 2, 2, 31, § 77; cf.also: magnum numerum equitatus circum se,
Caes. B. G. 1, 18, 5:haec si habeat aurum, quod illi renumeret, faciat lubens,
Plaut. Bacch. 1, 1, 12; cf.:quid non habuisti quod dares? Habuisse se dicet, Cic. Scaur. § 19: quod non desit, habentem,
Hor. Ep. 2, 2, 52:qui in foro turbaque, quicum colloqui libeat, non habeant,
Cic. Rep. 1, 17.—With abstr. objects: quid illos, bono genere gnatos, opinanimi animi habuisse atque habituros dum vivent? Cato ap. Gell. 10, 3, 17:(β).quod uno et eodem temporis puncto nati dissimiles et naturas et vitas et casus habent,
Cic. Div. 2, 45, 95:febrim,
id. Fam. 7, 26, 1:instrumenta animi,
id. Rep. 3, 3:nec vero habere virtutem satis est, quasi artem aliquam, nisi utare,
id. ib. 1, 2:in populos perpetuam potestatem,
id. ib. 2, 27; cf.:in populum vitae necisque potestatem,
id. ib. 3, 14; so,potestatem,
id. ib. 2, 29; 32;36: eo plus auctoritatis,
id. ib. 3, 16:ornamenta dicendi,
id. de Or. 2, 28, 122; cf.:summam prudentiam summamque vim dicendi,
id. ib. 1, 20, 89:Q. Lucilius Balbus tantos progressus habebat in Stoicis, ut, etc.,
id. N. D. 1, 6, 15:neque quem usum belli haberent aut quibus institutis uterentur, reperiri poterat,
Caes. B. G. 4, 20 fin.:nonnullam invidiam ex eo, quod, etc.,
Cic. de Or. 2, 70, 283: nimiam spem, Cato ap. Gell. 13, 17, 1:spem in fide alicujus,
Cic. Inv. 1, 39, 71; cf.:tantum spei ad vivendum,
id. Att. 15, 20, 2; id. N. D. 3, 6, 14; cf.also: summam spem de aliquo,
id. Lael. 3, 11:odium in equestrem ordinem,
id. Clu. 55, 151:metum,
Prop. 3, 11 (4, 10), 6: consolationem [p. 834] semper in ore atque in animo, Cic. Fam. 5, 16, 2; cf. Varr. L. L. 6, § 56 Mull.:rogavi, ut diceret, quid haberet in animo,
Cic. Att. 8, 10:neque modum neque modestiam victores habere,
observe no bounds, Sall. C. 11, 4;v. modus: haec habebam fere, quae te scire vellem,
Cic. Att. 1, 6; cf.:haec habui de amicitia quae dicerem,
this is what I had to say, id. Lael. 27 fin.: fidem, gratiam, honorem, rationem; v. these nouns.—In a play on the word lumen: Arge, jaces; quodque in tot lumina lumen habebas Exstinctum est, the light for so many lights ( eyes), Ov. M. 1, 720.—With inf. (analog. to the Gr. echô), to have something to do, be able to do something:B.habeo etiam dicere quem contra morem majorum dejecerit, etc.,
Cic. Rosc. Am. 35, 100:de re publica nihil habeo ad te scribere,
id. Att. 2, 22, 6.—So with inf. or with the part. fut. pass. (ante-class. and post-Aug.), to have or be obliged to do something, I must do something:rogas, ut id mihi habeam curare,
Varr. R. R. 1, 1, 2:filius hominis, quod carne indui haberet in terra,
Lact. 4, 12, 15:habemus humiliare eum in signo,
id. 4, 18, 22:quod plurimae haereses haberent existere,
id. 4, 30, 2:etiam Filius Dei mori habuit,
Tert. Hab. Mul. 1:si inimicos jubemur diligere, quem habemus odisse?
id. Apol. 37:de spatiis ordinum eatenus praecipiendum habemus, ut intelligant agricolae, etc.,
Col. 5, 5, 3:praesertim cum enitendum haberemus, ut, etc.,
Plin. Ep. 1, 8, 12:si nunc primum statuendum haberemus,
Tac. A. 14, 44:cum respondendum haberent,
id. Or. 36.—Of inanim. or abstr. subjects:II.prima classis LXXXVIII. centurias habeat,
Cic. Rep. 2, 22:locus ille nihil habet religionis,
id. Leg. 2, 22, 57:humani animi eam partem, quae sensum habeat,
id. Div. 1, 32, 70:animus incorruptus agit atque habet cuncta, neque ipse habetur,
Sall. J. 2, 3:divinus animus mortale nihil habuit, Cic. Scaur. § 50: habet statum res publica de tribus secundarium,
id. Rep. 1, 42; cf.:nullum est genus illarum rerum publicarum, quod non habeat iter ad finitimum quoddam malum,
id. ib. 1, 28:ipsa aequabilitas est iniqua, cum habeat nullos gradus dignitatis,
id. ib. 1, 27:nulla alia in civitate...ullum domicilium libertas habet,
id. ib. 1, 31:nostri casus plus honoris habuerunt quam laboris,
id. ib. 1, 4; cf.:viri excellentis ancipites variique casus habent admirationem,
id. Fam. 5, 12, 5:habet etiam amoenitas ipsa illecebras multas cupiditatum,
id. Rep. 2, 4:quid habet illius carminis simile haec oratio?
id. ib. 1, 36:magnam habet vim disciplina verecundiae,
id. ib. 4, 6 et saep.:quomodo habere dicimur febrem, cum illa nos habeat,
Sen. Ep. 119 med.; cf.:animalia somnus habebat,
Verg. A. 3, 147; Ov. M. 7, 329:me somno gravatum Infelix habuit thalamus,
Verg. A. 6, 521; cf.:non me impia namque Tartara habent,
id. ib. 5, 734:habentque Tartara Panthoiden,
Hor. C. 1, 28, 9:qui (metus) major absentes habet,
id. Epod. 1, 18; Sen. Const. Sap. 7:et habet mortalia casus,
Luc. 2, 13:terror habet vates,
Stat. Th. 3, 549.In partic.A.Pregn., to have or possess property (mostly absol.):2.miserum istuc verbum et pessumum'st, habuisse et nihil habere,
Plaut. Rud. 5, 2, 34; cf. Ter. Ad. 4, 7, 10: qui habet, ultro appetitur: qui est pauper, aspernatur, Cic. Fragm. ap. Prisc. p. 792 P.:habet idem in nummis, habet idem in urbanis praediis,
Cic. Verr. 2, 3, 86, § 199; so,in nummis,
id. Att. 8, 10:in Salentinis aut in Brutiis,
i. e. to have possessions, id. Rosc. Am. 46, 132; cf. id. Verr. 2, 5, 18, § 45: nos quod simus, quod habeamus, etc., Curius ap. Cic. Fam. 7, 29, 1:et belli rabies et amor successit habendi,
Verg. A. 8, 327; cf.:amore senescit habendi,
Hor. Ep. 1, 7, 85; Phaedr. 3 prol. 21; Juv. 14, 207: quid habentibus auri nunquam exstincta sitis? Sil. 5, 264; so, habentes = hoi echontes, the wealthy, Lact. 5, 8, 7. —With an object - or relative-clause, to have the means, ability, or knowledge, i. e. to be in a condition, to be able, to know how to do or say any thing.(α).With an objectclause:(β).de Alexandrina re tantum habeo polliceri, me tibi cumulate satisfacturum,
Cic. Fam. 1, 5, 3:de re publica nihil habeo ad te scribere,
id. Att. 2, 22, 6:haec fere dicere habui de natura deorum,
this is the substance of what I had to say, id. N. D. 3, 39, 93; cf.:quid habes igitur dicere de Gaditano foedere?
id. Balb. 14, 33:habeo etiam dicere, quem de ponte in Tiberim dejecerit,
id. Rosc. Am. 35, 100:illud affirmare pro certo habeo, etc.,
Liv. 44, 22, 4:sic placet, an melius quis habet suadere?
Hor. Epod. 16, 23.—With a relat.-clause (usually with a negative: non habeo, quid faciam;B.or: nihil habeo, quod faciam, dicam, etc.): de quibus habeo ipse, quid sentiam: non habeo autem, quid tibi assentiar,
Cic. N. D. 3, 25, 64:de pueris quid agam, non habeo,
id. Att. 7, 19:usque eo quid arguas non habes,
id. Rosc. Am. 15, 45:quid huic responderet, non habebat,
id. Mur. 12, 26:nec quid faceret habebat,
id. Verr. 2, 4, 23, § 51; id. Off. 2, 2, 7:qui, quo se reciperent, non haberent,
Caes. B. G. 4, 38, 2:nihil habeo, quod ad te scribam,
Cic. Att. 7, 19:nil habeo, quod agam,
Hor. S. 1, 9, 19; and:nihil habeo, quod cum amicitia Scipionis possim comparare,
Cic. Lael. 27, 103.—To have in use, make use of, use (very rare, for the usual uti, opp. abuti):2.anulus in digito subter tenuatur habendo,
i. e. by use, by wearing, Lucr. 1, 312; cf.:aera nitent usu: vestis bona quaerit haberi,
Ov. Am. 1, 8, 51:quippe quas (divitias) honeste habere licebat, abuti per turpitudinem properabant,
Sall. C. 13, 2 Kritz; cf.:magnae opes innocenter paratae et modeste habitae,
Tac. A. 4, 44.—Hence,To hold, use, wield, handle, manage:C.nec inmensa barbarorum scuta, enormis hastas, inter truncos arborum perinde haberi quam pila,
Tac. A. 2, 14.— Trop.:quo modo rem publicam habuerint (majores), disserere,
Sall. C. 5, 9; cf.:reipublicae partes,
Tac. A. 4, 6 init. —To hold or keep a person or thing in any condition; to have, hold, or regard in any light:2.aliquem in obsidione,
Caes. B. C. 3, 31, 3:aliquem in liberis custodiis,
Sall. C. 47, 3; so,aliquem in custodiis,
id. ib. 52, 14:aliquem in vinculis,
id. ib. 51 fin.;for which also: in custodiam habitus,
i. e. put into prison and kept there, Liv. 22, 25; Tac. H. 1, 87; cf.:quo facilius omne Hadriaticum mare in potestatem haberet,
Caes. B. C. 1, 25 Oud. N. cr. (al. in potestate):cum talem virum in potestatem habuisset,
Sall. J. 112 fin. Kritz N. cr.:quae res eos in magno diuturnoque bello inter se habuit,
id. ib. 79, 3:alios in ea fortuna haberent, ut socii esse quam cives mallent,
Liv. 26, 24:aegros in tenebris,
Cels. 3, 18:aquam caelestem sub dio in sole,
Col. 12, 12, 1:in otio militem,
Liv. 39, 2, 6; cf.:legiones habebantur per otium,
Tac. H. 1, 31:externa sine cura habebantur,
id. A. 1, 79 init.:exercitus sine imperio et modestia habitus,
Sall. J. 44, 1:quos ille postea magno in honore habuit,
Caes. B. C. 1, 77, 2;for which: quos praecipuo semper honore Caesar habuit,
id. B. G. 5, 54, 4:habeo Junium (mensem) et Quintilem in metu,
i. e. I fear, Cic. Att. 6, 1, 14.— So with an adj. or a perf. part., to denote a lasting condition:ita me mea forma habet sollicitum,
Plaut. Most. 4, 2, 95 Lorenz; id. Men. 4, 2, 12; 21:miserrimum ego hunc habebo amasium,
id. Cas. 3, 3, 27 al.:laetum Germanicum,
Tac. A. 2, 57; 65:sollicitum habebat cogitatio,
Cic. Fam. 7, 3, 1; 2, 16, 2.—Hence,With a double object, esp. freq. with the part. perf. pass., to have, hold, or possess a person or thing in any quality or capacity, as any thing; to have, hold, or possess an action as completed, finished (a pregn. circumlocution for the perf.):3.cum haberet collegam in praetura Sophoclem,
Cic. Off. 1, 40, 144; cf. Quint. 10, 1, 93:an heredem habuerit eum, a quo, etc.,
id. 7, 2, 37:istaec illum perdidit assentatio, nam absque te esset, ego illum haberem rectum ad ingenium bonum,
Plaut. Bacch. 3, 3, 8:cur ergo unus tu Apollonidenses miseriores habes quam pater tuus habuit umquam?
Cic. Fl. 29, 71:obvium habuerunt patrem,
Quint. 7, 1, 29:reliquas civitates stipendiarias,
Caes. B. G. 1, 30, 3:quod (cognomen) habes hereditarium,
Cic. Rep. 6, 11:quae habuit venalia,
id. Verr. 2, 3, 62, § 144; Brut. ap. Cic. Fam. 11, 11, 1:qui auro habeat soccis suppactum solum,
Plaut. Bacch. 2, 3, 98:me segregatum habuisse, uxorem ut duxit, a me Pamphilum,
have kept him away, aloof, Ter. Hec. 5, 1, 25; cf.:inclusum in curia senatum habuerunt,
Cic. Att. 6, 2, 8:(Romulus) habuit plebem in clientelas principum descriptam,
id. Rep. 2, 9: satis mihi videbar habere cognitum Scaevolam ex iis rebus, quas, etc., id. Brut. 40, 147; cf.:si nondum eum satis habes cognitum,
id. Fam. 13, 17, 3; ib. 15, 20 fin.: fidem spectatam jam et diu cognitam, id. Div. ap. Caecil. 4, 11:decumas ad aquam deportatas,
id. Verr. 2, 3, 14, § 36:domitas habere libidines,
id. de Or. 1, 43, 194:omnes philosophiae notos et tractatos locos,
id. Or. 33, 118; id. Rep. 2, 6:innumerabilia, quae collecta habent Stoici,
id. Div. 2, 70, 145: quantum in acie tironi sit committendum, nimium saepe expertum habemus, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 24, 3:quare velim ita statutum habeas, me, etc.,
Cic. Fam. 6, 2, 1: habeo absolutum suave epos ad Caesarem, id. Q. Fr. 3, 9, 6:in adversariis scriptum habere (nomen),
id. Rosc. Com. 3, 9:de Caesare satis dictum habebo,
id. Phil. 5, 19, 52:bellum habere susceptum,
id. Agr. 2, 6, 14:quam (domum) tu iam dimensam et exaedificatam animo habebas,
id. Att. 1, 6, 1:ut omnes labores, pericula consueta habeam,
Sall. J. 85, 7:compertum ego habeo,
id. Cat. 58, 1; cf. Nep. Att. 17 fin.; 18, 1: neque ea res falsum ( part. perf. pass.) me habuit, Sall. J. 10, 1 al. From this use is derived the compound perf. of the Romance languages: ho veduto, j'ai vu, qs. habeo visum, I have seen).—Also, with a double object, to make, render:4.praecipit ut dent operam, uti eos quam maxime manifestos habeant,
Sall. C. 41, 5:qui pascua publica infesta habuerant,
Liv. 39, 29, 9; 34, 36, 3:necdum omnia edita facinora habent,
id. 39, 16, 3; 31, 42, 1:anxium me et inquietum habet petitio Sexti,
Plin. Ep. 2, 9, 1:sed Pompeium gratia impunitum habuit,
kept, Vell. 2, 1, 5.—Hence:5.in aliquo (aliqua re), aliquem (aliquid) habere (rare): ea si fecissem, in vestra amicitia exercitum, divitias, munimenta regni me habiturum,
Sall. J. 14, 1:in vobis liberos, parentes, consanguineos habeo,
Curt. 6, 9, 12:majora in eo obsequia habiturus,
Just. 8, 6, 6; cf. Cic. Fam. 2, 16, 5.—To have or hold a person in any manner, to treat, use:6.is, uti tu me hic habueris, proinde illum illic curaverit,
Plaut. Capt. 2, 2, 64:equitatu agmen adversariorum male habere et carpere,
Caes. B. C. 1, 63, 2; cf. Cels. 3, 20; 3, 21:exercitum luxuriose nimisque liberaliter habere,
Sall. C. 11, 5 Kritz; cf.:eos ille non pro vanis hostibus, ut meriti erant, sed accurate et liberaliter habuit,
id. J. 103, 5; 113, 2:Fabiis plurimi (saucii) dati, nec alibi majore cura habiti,
Liv. 2, 47, 12; 29, 8, 6; 37, 34, 5:video quam molliter tuos habeas,
Plin. Ep. 5, 19, 1:militant vobiscum, qui superbe habiti rebellassent,
Curt. 8, 8, 11:virgines tam sancte habuit,
id. 3, 12, 21; 4, 10, 33:male habere aliquem,
Nep. Eum. 12, 1:neque conjugem et filium ejus hostiliter haberi,
Tac. A. 2, 10.—With se, and sometimes mid. or neut., to hold or keep himself or itself in a certain manner, i. e. to be constituted or situated, to find one's self, to be, in any manner.(α).Habere se:(β).Tironem Patris aegrum reliqui...et quamquam videbatur se non graviter habere, tamen sum sollicitus, etc.,
Cic. Att. 7, 2, 3:praeclare te habes, cum, etc.,
id. Verr. 2, 2, 61, § 149:ipsi se hoc melius habent quam nos, quod, etc.,
id. Att. 11, 7, 4:Bene habemus nos,
id. ib. 2, 8, 1:ego me bene habeo,
am well, Tac. A. 14, 51: praeclare se res habeat ( is well), si, etc., Cic. de Or. 1, 25, 114:male se res habet, cum, quod virtute effici debet, id tentatur pecunia,
id. Off. 2, 6, 22; cf. id. de Or. 2, 77, 313:quae cum ita se res haberet, tamen, etc.,
id. Verr. 2, 2, 50, § 124; cf.:ita se res habet, ut ego, etc.,
id. Quint. 1, 2:sic profecto res se habet,
id. de Or. 2, 67, 271:scire aveo, quomodo res se habeat,
id. Att. 13, 35, 2; cf. id. de Or. 2, 32, 140:ut se tota res habeat,
id. Verr. 2, 2, 5, § 15; cf.:ut meae res sese habent,
Ter. Phorm. 5, 4, 1.—Mid.:(γ).virtus clara aeternaque habetur,
exhibits itself, is, continues, Sall. C. 1, 4:sicuti pleraque mortalium habentur,
as for the most part happens in human affairs, id. ib. 6, 3.—Neutr. (as also the Gr echô): Tullia nostra recte valet: Terentia minus belle habuit, Dolab. ap. Cic. Fam. 9, 9, 1:D.volui animum tandem confirmare hodie meum, Ut bene haberem filiae nuptiis,
I might enjoy myself, Plaut. Aul. 2, 8, 2: qui bene habet suisque amicis est volup, id. [p. 835] Mil. 3, 1, 130:bene habent tibi principia,
Ter. Phorm. 2, 3, 82:bene habet: jacta sunt fundamenta defensionis,
it is well, Cic. Mur. 6, 14; Liv. 8, 6:magnum narras, vix credibile! atqui sic habet,
so it is, it is even so, Hor. S. 1, 9, 53: illasce sues sanas esse habereque recte licere spondesne? Formula emendi, ap. Varr. R. R. 2, 4, 5; 2, 3, 5.—To hold, account, esteem, consider, regard a person or thing in any manner or as any thing; to think or believe a person or thing to be so or so:2.aliquem fidelem sibi habere,
Plaut. Bacch. 3, 3, 87:deos aeternos et beatos,
Cic. N. D. 1, 17, 45:id habent hodie vile et semper habuerunt,
id. Balb. 22, 51:maximam illam voluptatem habemus, quae, etc.,
id. Fin. 1, 11, 37:eum nos ut perveterem habemus... nec vero habeo quemquam antiquiorem,
id. Brut. 15, 61:Ut et rex et pater habereter omnium,
id. Rep. 1, 36; 2, 21:parentem Asiae et dici et haberi,
id. Q. Fr. 1, 1, 10 fin.:eos dicit esse habitos deos, a quibus, etc.,
id. N. D. 1, 15, 38:cum esset habendus rex, quicumque genere regio natus esset,
id. Rep. 1, 33; cf. id. ib. 2, 12 fin.: non habeo nauci Marsum augurem, Poet. ap. Cic. Div. 1, 58, 132:cujus auctoritas in iis regionibus magni habebatur,
Caes. B. G. 4, 21, 7:nihil pensi habere,
Quint. 11, 1, 29; cf.also: an perinde habenda sit haec atque illa,
id. 7, 3, 11:sese illum non pro amico, sed pro hoste habiturum,
Caes. B. G. 1, 44, 19; so,aliquem pro hoste,
Liv. 2, 20; Curt. 6, 2 al.:nisi in provincia relictas rationes pro relatis haberem,
Cic. Fam. 5, 20, 2:licet omnia Italica pro Romanis habeam,
Quint. 1, 5, 56; 12, 10, 73:istuc jam pro facto habeo,
Cic. Att. 13, 1, 2:Pompeium pro certo habemus per Illyricum proficisci in Galliam,
to consider as certain, id. ib. 10, 6 fin.:id obliviscendum, pro non dicto habendum,
Liv. 23, 22, 9:hoc velim in maximis rebus et maxime necessariis habeas,
Cic. Att. 5, 5 fin.:aliquem in deorum numero,
id. N. D. 1, 14, 36:aliquem in hostium numero,
Caes. B. G. 1, 28, 1:aliquem suorum In numero,
Hor. S. 2, 6, 41;for which also: hostium numero haberi,
Cic. Att. 11, 6, 6:numero impiorum ac sceleratorum haberi,
Caes. B. G. 6, 13, 7; cf. also Quint. 3, 7, 2:quem Aegyptii nefas habent nominare,
Cic. N. D. 3, 22, 56:mutare nefas habent,
Quint. 12, 8, 6:nec tamen est habendum religioni, nocentem aliquando defendere,
to scruple, make a conscience of, Cic. Off. 2, 14, 51; cf.:nec eam rem habuit religioni,
id. Div. 1, 35, 77:quando tu me bene merentem tibi habes despicatui,
you despise, Plaut. Men. 4, 3, 19:non sic ludibrio tuis factis habitus essem,
Ter. Hec. 4, 1, 11.—Hence: sic habeto, or sic habeas aliquid, or with an object-clause, hold or judge thus, be convinced or persuaded, believe, know:sed hoc nihil ad te: illud velim sic habeas, uod intelliges, etc.,
Cic. Fam. 3, 13, 2:unum hoc sic habeto: si, etc.,
id. ib. 2, 6 fin.:sic habeto: omnibus, etc.,
id. Rep. 6, 13:enitere et sic habeto, non esse te mortalem, sed corpus hoc,
id. ib. 6, 24; so with an object-clause, id. Fam. 2, 10, 1; 16, 4, 4.—Without sic:id primum ergo habeto, non sine magna causa, etc.,
Cic. Fam. 13, 29, 2:tantum habeto, civem egregium esse Pompeium, etc.,
id. ib. 2, 8, 2.—To take, accept, bear, submit to, endure:E.neque cuiquam mortalium injuriae suae parvae videntur: multi eas gravius aequo habuere,
Sall. C. 51, 11:egestas facile habetur sine damno,
id. ib. 6, 37:quae in praesens Tiberius civiliter habuit, sed, etc.,
Tac. A. 4, 21:neque tantum maleficium impune habendum,
id. ib. 3, 70;12, 48: nec ita aegre habuit filium id pro parente ausum,
Liv. 7, 5, 7 Weissenb.—To hold, have possession of, occupy, a place:2.urbem Romam condidere atque habuere initio Trojani,
Sall. C. 6, 1:qui mortales initio Africam habuerint,
id. J. 17, 7; 18, 1; cf.Siciliam et Sardiniam per legatos habuit,
rule, administer, Flor. 4, 2, 22:urbem Romanam a principio reges habuere,
Tac. A. 1, 1:Hispaniae tribus legionibus habebantur,
id. ib. 4, 5; 12, 54.—More freq. neutr., to dwell, live anywhere (perh. only ante-class.; in good prose habito is used instead): quae Corinthum arcem altam habetis, Enn. ap. Cic. Fam. 7, 6, 1 (Trag. v. 294 Vahl.):F. G.ille geminus qui Syracusis habet,
Plaut. Men. prol. 69: quis istic habet? id. Bacch. 1, 2, 6:ubi nunc adulescens habet?
id. Trin. 1, 2, 156:apud aedem Junonis Lucinae, ubi aeditumus habere solet,
Varr. L. L. 5, § 50 Mull.; cf.:situm formamque et universorum castrorum et partium, qua Poeni, qua Numidae haberent...specularentur,
Liv. 30, 4, 2 (but v. Weissenb. ad loc.).—To have in one's mind, to know, be acquainted with:H.siquidem istius regis (Anci) matrem habemus, ignoramus patrem,
Cic. Rep. 2, 18 fin.: habes consilia nostra;nunc cognosce de Bruto,
there you have, such are, id. Att. 5, 21, 10:habetis igitur primum ortum tyranni,
id. Rep. 2, 27:habetis sermonem bene longum hominis,
id. de Or. 2, 88, 361; cf.also: habes nostras sententias,
Suet. Claud. 4:habes, quae fortissime de beata vita dici putem,
Cic. Tusc. 5, 28 fin.; cf. id. de Or. 2, 71, 291. —To have as a habit, peculiarity, or characteristic:K.habebat hoc omnino Caesar: quem plane perditum aere alieno egentemque cognorat, hunc in familiaritatem libentissime recipiebat,
Cic. Phil. 2, 32, 78; id. Pis. 32, 81.—To hold, to make, do, perform, prepare, utter, pronounce, produce, cause:L.alium quaerebam, iter hac habui,
made, directed, Ter. Eun. 5, 9, 35; cf.:ex urbe profectus iter ad legiones habebat,
Caes. B. C. 1, 14, 3; so,iter,
id. ib. 1, 51, 1; 3, 11, 2; 3, 106, 1; Cic. Q. Fr. 2, 6, 2:vias,
Luc. 2, 439:C. Cato contionatus est, comitia haberi non siturum, si, etc.,
to be held, Cic. Q. Fr. 2, 6, 6:senatum,
id. ib. 2, 13, 3; id. Fam. 1, 4, 1; Caes. B. C. 1, 2, 1:concilia,
id. B. G. 5, 53, 4:contionem,
Cic. Att. 4, 1, 6:censum,
id. Verr. 2, 2, 55, § 138:delectum (militum),
id. Phil. 5, 12, 31; id. Fam. 15, 1 fin.; Caes. B. G. 6, 1;v. delectus: ludos,
Suet. Rhet. 1:sermonem,
Cic. Tusc. 1, 24, 57; cf.:orationem,
to deliver, id. Rep. 1, 46:multis verbis ultro citroque habitis,
id. ib. 6, 9 fin.:disputationem,
id. ib. 1, 7; Caes. B. G. 5, 30, 1:dialogum,
Cic. Att. 2, 9, 1:verba,
id. de Or. 2, 47, 190:querelam de aliquo apud aliquem,
id. Q. Fr. 1, 2, 1, § 2:controversiam de fundo cum aliquo,
id. Fam. 13, 69, 2 et saep.:deinde adventus in Syriam primus equitatus habuit interitum,
caused, occasioned, Cic. Prov. Cons. 4, 9; cf. id. Div. 2, 46, 96:latrocinia nullam habent infamiam, quae extra fines cujusque civitatis fiunt,
Caes. B. G. 6, 23, 6.—Habere in animo (or simply animo), with an objectclause, to have in mind, to intend, to be disposed, inclined to do any thing (=propositum habere, constituisse, decrevisse):M.istum exheredare in animo habebat,
Cic. Rosc. Am. 18, 52; id. Att. 1, 17, 11:hoc (flumen) neque ipse transire in animo habebat neque hostes transituros existimabat,
Caes. B. G. 6, 7, 5:neque bello eum invadere animo habuit,
Liv. 44, 25, 1 dub (al. in animo), v. Drak. ad h. l.—Habere sibi or secum aliquid, to keep to one's self (lit. and trop.):N.clamare coeperunt, sibi ut haberet hereditatem,
Cic. Verr. 2, 2, 19, § 47:per vindicationem his verbis legamus: DO LEGO, CAPITO, SUMITO, SIBI HABETO,
Ulp. Fragm. 24, 3; cf. ib. § 5; Gai. Inst. 2, 209.—So the formula used in divorces:res tuas tibi habeas or habe,
Plaut. Am. 3, 2, 47; Sen. Suas. 1, § 7:illam suam suas res sibi habere jussit ex duodecim tabulis,
Cic. Phil. 2, 28, 69. —Comic. transf.:apage sis amor: tuas tibi res habeto,
Plaut. Trin. 2, 1, 32.— Trop.:secreto hoc audi, tecum habeto, ne Apellae quidem liberto tuo dixeris,
Cic. Fam. 7, 25, 2:verum haec tu tecum habeto,
id. Att. 4, 15, 6.—Of a sweetheart, to have, to possess, enjoy:O.postquam nos Amaryllis habet, Galatea reliquit,
Verg. E. 1, 31; Tib. 1, 2, 65; Prop. 3, 8 (4, 7), 22:duxi, habui scortum,
Plaut. Bacch. 4, 10, 6; Ter. And. 1, 1, 58: cum esset objectum, habere eum Laida;habeo, inquit, non habeor a Laide,
Cic. Fam. 9, 26, 2.—Gladiatorial t. t., of a wounded combatant: hoc habet or habet, he has that (i. e. that stroke), he is hit:2.desuper altus equo graviter ferit atque ita fatur: Hoc habet,
Verg. A. 12, 296; Prud. Psych. 53.—Transf.:A.hoc habet: reperi, qui senem ducerem,
Plaut. Most. 3, 2, 26; id. Rud. 4, 4, 99: egomet continuo mecum;Certe captus est! Habet!
Ter. And. 1, 1, 56 (id est vulneratus est. Habet enim qui percussus est: et proprie de gladiatoribus dicitur, Don.).—Hence: hăbĭtus, a, um, P. a., held or kept in a certain condition, state, humor (ante-class.).In gen.1.Lit.: equus nimis strigosus et male habitus, Massur. Sabin. ap. Gell. 4, 20, 11; v. in the foll.—2.Trop.:B.ut patrem tuum vidi esse habitum, diu etiam duras (lites) dabit,
Ter. Heaut. 2, 4, 22.—In partic., physically, well kept, well conditioned, fleshy, corpulent:corpulentior videre atque habitior,
Plaut. Ep. 1, 1, 8:si qua (virgo) est habitior paulo, pugilem esse aiunt, deducunt cibum,
Ter. Eun. 2, 3, 23: (censores) equum nimis strigosum et male habitum, sed equitem ejus uberrimum et habitissimum viderunt, etc., Massur. Sabin. ap. Gell. 4, 20, 11. -
53 Hippocrenaeus
Hippocrēnē, ēs, f., = Hippokrênê, a fountain near Mount Helicon, sacred to the Muses, and which is fabled to have been produced by a stroke of Pegasus's hoof, Ov. F. 5, 7; Sol. 7 med. (in Hor. Ep. 1, 3, 10: fons Pindaricus, and in Pers. prol. 1: fons caballinus).—II.Derivv.A. B.Hippocrēnĭdes, um, f., the Muses so named from the Hippocrene, Serv. Verg. E. 7, 21. -
54 Hippocrene
Hippocrēnē, ēs, f., = Hippokrênê, a fountain near Mount Helicon, sacred to the Muses, and which is fabled to have been produced by a stroke of Pegasus's hoof, Ov. F. 5, 7; Sol. 7 med. (in Hor. Ep. 1, 3, 10: fons Pindaricus, and in Pers. prol. 1: fons caballinus).—II.Derivv.A. B.Hippocrēnĭdes, um, f., the Muses so named from the Hippocrene, Serv. Verg. E. 7, 21. -
55 Hippocrenides
Hippocrēnē, ēs, f., = Hippokrênê, a fountain near Mount Helicon, sacred to the Muses, and which is fabled to have been produced by a stroke of Pegasus's hoof, Ov. F. 5, 7; Sol. 7 med. (in Hor. Ep. 1, 3, 10: fons Pindaricus, and in Pers. prol. 1: fons caballinus).—II.Derivv.A. B.Hippocrēnĭdes, um, f., the Muses so named from the Hippocrene, Serv. Verg. E. 7, 21. -
56 labes
1.lābes, is (abl. labi for labe, Lucr. 5, 930), f. [1. lābor], a fall, falling down, sinking in.I.Lit. (rare but class.):II.dare labem,
Lucr. 2, 1145:motus terrae Rhodum... gravi ruinarum labe concussit,
Just. 30, 4, 3:tantos terrae motus in Italia factos esse, ut multis locis labes factae sint terraeque desederint,
subsidences of the earth, Cic. Div. 1, 35, 78; cf.:labes agri,
id. ib. 1, 43, 97:terrae,
Liv. 42, 15; so absol.:si labes facta sit, omnemque fructum tulerit,
Dig. 19, 2, 15, § 2:labes imbris e caelo,
Arn. 5, 185.—Transf.A.A fall, stroke, ruin, destruction:B.hinc mihi prima mali labes,
the first blow of misfortune, Verg. A. 2, 97:haec prima mali labes, hoc initium impendentis ruinae fuit,
Just. 17, 1, 5: metuo legionibu' labem, Enn. ap. Diom. p. 378 P. (Ann. v. 283 Vahl.):quanta pernis pestis veniet, quanta labes larido,
Plaut. Capt. 4, 3, 3:innocentiae labes ac ruina,
Cic. Fl. 10, 24:labes in tabella,
id. Lael. 12, 41:regnorum labes,
Val. Fl. 5, 237.—Meton., ruin, destruction; of a dangerous person, one who causes ruin:2.(Verres) labes atque pernicies provinciae Siciliae,
Cic. Verr. 1, 1, 2: labes popli, Plant. Pers. 3, 3, 4.—Of a bad law:labes atque eluvies civitatis,
Cic. Dom. 20, 53.—In partic., the falling sickness, epilepsy, Ser. Samm. 57, 1018.—2.Hence, in gen.,
disease, sickness, Grat. Cyneg. 468.lābes, is, f. [Gr. lôbê, lôbeuô; cf. Curt. Griech. Etym. p. 372]. a spot, blot, stain, blemish, defect.I.Lit. ( poet. and in post-Aug. prose):II.tractata notam labemque remittunt Atramenta,
Hor. Ep. 2, 1, 235:sine labe toga,
Ov. A. A. 1, 514:purum et sine labe salinum,
Pers. 3, 25:victima labe carens,
Ov. M. 15, 130:aliqua corporis labe insignis,
Suet. Aug. 38: item quae (virgo) lingua debili sensuve aurium deminuta, aliave qua corporis labe insignita sit, Gell. 1, 12, 3.—Trop., a stain, blot, stigma, disgrace, discredit: labes macula in vestimento dicitur, et deinde metaphorikôs transfertur in homines vituperatione dignos, Paul. ex Fest. p. 121 Müll. (freq. and class.):b.animi labes nec diuturnitate evanescere, nec amnibus ullis elui potest,
Cic. Leg. 2, 10, 24:saeculi labes atque macula,
id. Balb. 6, 15:labem alicujus dignitati aspergere,
a stain, disgrace, id. Vatin. 6, 15:labem alicui inferre,
id. Cael. 18, 42:famae non sine labe meae,
Prop. 4 (5), 8, 20:domus sine labe,
Juv. 14, 69:vita sine labe peracta,
Ov. P. 2, 7, 49:abolere labem prioris ignominiae,
Tac. H. 3, 24:donec longa dies... concretam eximit labem, purumque relinquit sensum,
Verg. A. 6, 746. —Of an immoral custom:dedit hanc contagio labem,
Juv. 2, 78.— Plur.:conscientiae labes habere,
Cic. Off. 3, 21, 85:peccatorum labibus inquinati,
Lact. 4, 26; id. Ira Dei, 19.—Meton. (abstr. pro concreto), a disgrace, i. e. a good-for-nothing fellow, a wretch:habeo quem opponam labi illi atque caeno,
Cic. Sest. 8, 20:caenum illud ac labes,
id. ib. 11, 26. -
57 linea
I.Lit.:B.nectere lineas, restes, funes,
Varr. R. R. 1, 23, 6:linia longinqua per os religata,
Plin. 9, 17, 26, § 59:ligato pede longā lineā gallina custoditur,
Col. 8, 11, 15:linea margaritarum triginta quinque,
Dig. 35, 2, 26; cf.:lineae duae ex margaritis,
ib. 34, 2, 40; and ib. 9, 2, 27 fin.:linea dives (of the strings of pearls which were thrown among the people at the public games),
Mart. 8, 78, 7 (cf. Suet. Ner. 11).—In partic.1.In a net, the threads which form the meshes:b.licia difficile cernuntur: atque ut in plagis lineae offensae, praecipitant in sinum (of spiders' webs),
Plin. 11, 24, 28, § 82.—Transf., a net, Plin. 9, 43, 67, § 145:2.si feras lineis et pinna clusas contineas,
Sen. Clem. 1, 12, 5.—A fishing-line:3.tremulāve captum lineā trahit piscem,
Mart. 3, 58, 27; 10, 30, 18.—Hence, prov.: mittere lineam, to cast a line, to fish for, try to catch a person, Plaut. Most. 5, 1, 22.—A plumbline of masons and carpenters:b.perpendiculo et lineā uti,
Cic. Q. Fr. 3, 1, 1; cf.:ad regulam et lineam,
Vitr. 7, 3; 5, 3; Pall. 3, 9.—Hence,Ad lineam and rectā lineā, in a straight line, vertically, perpendicularly:4.solida corpora ferri suo deorsum pondere ad lineam,
Cic. Fin. 1, 6, 18; Plin. 19, 8, 42, § 147;of the layers of stone in a wall: saxa, quae rectis lineis suos ordines servant,
Caes. B. G. 7, 23:(ignis) rectis lineis in caelestem locum subvolat,
Cic. Tusc. 1, 17, 40.—A region, tract:5.linea tam rectum mundi ferit illa Leonem,
that region lies directly under the lion, Luc. 10, 306.—A bowstring, Ter. Maur. praef. v. 19.—II.Transf., a thread-like stroke or mark made with a pen, pencil, etc., a line:2.Apelli fuit perpetua consuetudo, numquam tam occupatam diem agendi, ut non, lineam ducendo, exerceret artem, quod ab eo in proverbium venit (namely, the proverb: nulla dies sine linea),
Plin. 35, 10, 36, § 84:lineam cinere ducere,
id. 18, 33, 76, § 327:candida per medium folium transcurrens,
id. 27, 11, 77, § 102:serra in praetenui linea premente harenas (of sawing marble),
id. 36, 6, 9, § 51:nec congruebant ad horas ejus lineae (of the sundial),
id. 7, 60, 60, § 214; Pers. 3, 4.—In geometry, a line: linea a nostris dicitur, quam grammên Graeci nominant. Eam M. Varro ita definit:Linea est, inquit, longitudo quaedam sine latitudine et altitudine,
Gell. 1, 20, 7:locorum extremae lineae,
Quint. 1, 10, 39:lineae, quae emittuntur ex centro,
Plin. 2, 65, 65, § 165; 2, 16, 13, § 64:linea circumcurrens,
a circular line, circle, Quint. 1, 10, 41.—In partic.(α).A boundary-line which consisted of a narrow path between fields, Hyg. de Limit. p. 151; 152 Goes. —(β).In gen., a way, path:b.dedit sequendam calle recto lineam,
Prud. Cath. 7, 48.—A barrier or line in the theatre, by which the seats were separated from each other:c.quid frustra refugis? cogit nos linea jungi,
Ov. Am. 3, 2, 19; id. A. A. 1, 139:lineas poscere,
Quint. 11, 3, 133.—A feature, lineament:B.adulti venustissimis lineis,
Arn. 5, 179 al. —Trop.1.A line of descent or kindred, lineage (post-class.): stemmata cognationum directo limite in duas lineas separantur, quarum altera est superior, altera inferior, Dig. 38, 10, 9:2.clara gentis Linea,
Stat. S. 3, 3, 43:primo gradu superioris linea continentur pater, mater,
Paul. Sent. 4, 11, 1.—An outline, sketch, design (a fig. borrowed from painting):3.quidam materias latius dicendo prosequebantur... alii, cum primas modo lineas duxissent,
Quint. 2, 6, 2; cf. id. 4, 2, 120: ea quae in Platonis oratione demiramur, non aemulari quidem, sed lineas umbrasque facere ausi sumus, Gell. 17, 20, 8.—A boundary-line, bound, limit, end, goal:cum poëtae transilire lineas impune possint,
Varr. L. L. 9, § 5 Müll.; Cassiod. Var. 3, 50:si quidem est peccare tamquam transire lineas,
to go beyond the mark, pass the prescribed limits, Cic. Par. 3, 1, 20:mors ultima linea rerum est,
Hor. Ep. 1, 16, 79:admoveri lineas sentio,
Sen. Ep. 49.—Hence, prov.: amare extremā lineā, to love at a distance, i. e. to see the beloved object only at a distance, not be able to speak to her, Ter. Eun. 4, 2, 12. -
58 lineamentum
līnĕāmentum ( līnĭā-), i, n. [linea], a line or stroke made with a pen, with chalk, etc., a mark, line.I.Lit.:B.in geometria lineamenta formae, etc.,
lines, Cic. de Or. 1, 41, 187:lineamentum, longitudinem latitudine carentem,
id. Ac. 2, 36, 116. —Transf.1.A feature, lineament:2.quae conformatio lineamentorum,
Cic. N. D. 1, 18, 47:lineamenta hospitae,
id. Verr. 2, 2, 36, § 89:lineamenta oris effingere,
id. Div. 1, 13, 23:habitum oris lineamentaque intueri,
Liv. 21, 4:corporis,
id. 26, 41.—In plur., of the works of artists, designs, drawings, delineations:II.adumbratorum deorum lineamenta,
Cic. N. D. 1, 27, 75:operum lineamenta,
id. Verr. 2, 4, 44, § 98.—Trop., a feature, lineament:animi lineamenta sunt pulchriora quam corporis,
Cic. Fin. 3, 22, 75:numerus quasi quandam palaestram et extrema lineamenta orationi attulit,
id. Or. 56, 186:Catonis lineamentis nihil nisi eorum pigmentorum, quae inventa nondum erant, florem et colorem defuisse,
sketches, outlines, id. Brut. 87, 298. -
59 linia
I.Lit.:B.nectere lineas, restes, funes,
Varr. R. R. 1, 23, 6:linia longinqua per os religata,
Plin. 9, 17, 26, § 59:ligato pede longā lineā gallina custoditur,
Col. 8, 11, 15:linea margaritarum triginta quinque,
Dig. 35, 2, 26; cf.:lineae duae ex margaritis,
ib. 34, 2, 40; and ib. 9, 2, 27 fin.:linea dives (of the strings of pearls which were thrown among the people at the public games),
Mart. 8, 78, 7 (cf. Suet. Ner. 11).—In partic.1.In a net, the threads which form the meshes:b.licia difficile cernuntur: atque ut in plagis lineae offensae, praecipitant in sinum (of spiders' webs),
Plin. 11, 24, 28, § 82.—Transf., a net, Plin. 9, 43, 67, § 145:2.si feras lineis et pinna clusas contineas,
Sen. Clem. 1, 12, 5.—A fishing-line:3.tremulāve captum lineā trahit piscem,
Mart. 3, 58, 27; 10, 30, 18.—Hence, prov.: mittere lineam, to cast a line, to fish for, try to catch a person, Plaut. Most. 5, 1, 22.—A plumbline of masons and carpenters:b.perpendiculo et lineā uti,
Cic. Q. Fr. 3, 1, 1; cf.:ad regulam et lineam,
Vitr. 7, 3; 5, 3; Pall. 3, 9.—Hence,Ad lineam and rectā lineā, in a straight line, vertically, perpendicularly:4.solida corpora ferri suo deorsum pondere ad lineam,
Cic. Fin. 1, 6, 18; Plin. 19, 8, 42, § 147;of the layers of stone in a wall: saxa, quae rectis lineis suos ordines servant,
Caes. B. G. 7, 23:(ignis) rectis lineis in caelestem locum subvolat,
Cic. Tusc. 1, 17, 40.—A region, tract:5.linea tam rectum mundi ferit illa Leonem,
that region lies directly under the lion, Luc. 10, 306.—A bowstring, Ter. Maur. praef. v. 19.—II.Transf., a thread-like stroke or mark made with a pen, pencil, etc., a line:2.Apelli fuit perpetua consuetudo, numquam tam occupatam diem agendi, ut non, lineam ducendo, exerceret artem, quod ab eo in proverbium venit (namely, the proverb: nulla dies sine linea),
Plin. 35, 10, 36, § 84:lineam cinere ducere,
id. 18, 33, 76, § 327:candida per medium folium transcurrens,
id. 27, 11, 77, § 102:serra in praetenui linea premente harenas (of sawing marble),
id. 36, 6, 9, § 51:nec congruebant ad horas ejus lineae (of the sundial),
id. 7, 60, 60, § 214; Pers. 3, 4.—In geometry, a line: linea a nostris dicitur, quam grammên Graeci nominant. Eam M. Varro ita definit:Linea est, inquit, longitudo quaedam sine latitudine et altitudine,
Gell. 1, 20, 7:locorum extremae lineae,
Quint. 1, 10, 39:lineae, quae emittuntur ex centro,
Plin. 2, 65, 65, § 165; 2, 16, 13, § 64:linea circumcurrens,
a circular line, circle, Quint. 1, 10, 41.—In partic.(α).A boundary-line which consisted of a narrow path between fields, Hyg. de Limit. p. 151; 152 Goes. —(β).In gen., a way, path:b.dedit sequendam calle recto lineam,
Prud. Cath. 7, 48.—A barrier or line in the theatre, by which the seats were separated from each other:c.quid frustra refugis? cogit nos linea jungi,
Ov. Am. 3, 2, 19; id. A. A. 1, 139:lineas poscere,
Quint. 11, 3, 133.—A feature, lineament:B.adulti venustissimis lineis,
Arn. 5, 179 al. —Trop.1.A line of descent or kindred, lineage (post-class.): stemmata cognationum directo limite in duas lineas separantur, quarum altera est superior, altera inferior, Dig. 38, 10, 9:2.clara gentis Linea,
Stat. S. 3, 3, 43:primo gradu superioris linea continentur pater, mater,
Paul. Sent. 4, 11, 1.—An outline, sketch, design (a fig. borrowed from painting):3.quidam materias latius dicendo prosequebantur... alii, cum primas modo lineas duxissent,
Quint. 2, 6, 2; cf. id. 4, 2, 120: ea quae in Platonis oratione demiramur, non aemulari quidem, sed lineas umbrasque facere ausi sumus, Gell. 17, 20, 8.—A boundary-line, bound, limit, end, goal:cum poëtae transilire lineas impune possint,
Varr. L. L. 9, § 5 Müll.; Cassiod. Var. 3, 50:si quidem est peccare tamquam transire lineas,
to go beyond the mark, pass the prescribed limits, Cic. Par. 3, 1, 20:mors ultima linea rerum est,
Hor. Ep. 1, 16, 79:admoveri lineas sentio,
Sen. Ep. 49.—Hence, prov.: amare extremā lineā, to love at a distance, i. e. to see the beloved object only at a distance, not be able to speak to her, Ter. Eun. 4, 2, 12. -
60 manipulus
mănĭpŭlus (sync. mănīplus, in poets; plur.:I.inter manipula,
Spart. Hadrian. 10), i, m. [manus-pleo, plenus], a handful, a bundle.Lit.:II.de his (herbis) manipulos fieri,
Varr. R. R. 1, 49:manipulos obligare,
Col. 11, 2, 40:vincire,
id. 2, 19, 2:alligari,
Plin. 18, 28, 67, § 262:filicumque maniplis Sternere humum,
Verg. G. 3, 297:nexos deferre maniplos,
Col. 10, 315:maniplos solvere,
the bundles of hay, Juv. 8, 153.—Transf.A.= haltêres, pieces of metal held in the hand during gymnastic exercises, to increase the momentum of a leap or stroke, Cael. Aur. Tard. 5, 2, 38.—B.Because the ancient Romans adopted a pole, with a handful of hay or straw twisted about it, as the standard of a company of soldiers; in milit. lang., a certain number of soldiers belonging to the same standard, a company, maniple; generally applied to infantry, and only by way of exception to cavalry:miles pulcre centuriatus est expuncto in manipulo,
Plaut. Curc. 4, 4, 29:pertica suspensos portabat longa maniplos: Unde maniplaris nomina miles habet,
Ov. F. 3, 117:adeo ut iidem ordines, manipulique constarent,
Caes. B. C. 2, 28:manipulos laxare,
id. B. G. 2, 25:continere ad signa manipulos,
id. ib. 6, 33:in legione sunt manipuli triginta,
Gell. 16, 4, 6.—Of cavalry:infrenati manipli,
Sil. 4, 316: App. M. 9, p. 221, 5.—Comically: manipulus farum, a troop, band, Ter. Eun. 4, 7, 6.
См. также в других словарях:
Stroke — Stroke, n. [OE. strok, strook, strak, fr. striken. See {Strike}, v. t.] 1. The act of striking; a blow; a hit; a knock; esp., a violent or hostile attack made with the arm or hand, or with an instrument or weapon. [1913 Webster] His hand fetcheth … The Collaborative International Dictionary of English
stroke — ► NOUN 1) an act of hitting. 2) Golf an act of hitting the ball with a club, as a unit of scoring. 3) a sound made by a striking clock. 4) an act of stroking with the hand. 5) a mark made by drawing a pen, pencil, or paintbrush once across paper… … English terms dictionary
stroke — [strōk] n. [ME, akin to Ger streich, a stroke, OE strican: see STRIKE] 1. a striking of one thing against another; blow or impact of an ax, whip, etc. 2. a) a sudden action resulting in a powerful or destructive effect, as if from a blow [a… … English World dictionary
Stroke — Stroke, v. t. [imp. & p. p. {Strokeed}; p. pr. & vb. n. {Strokeing}.] [OE. stroken, straken, AS. str[=a]cian, fr. str[=i]can to go over, pass. See {Strike}, v. t., and cf. {Straggle}.] 1. To strike. [Obs.] [1913 Webster] Ye mote with the plat… … The Collaborative International Dictionary of English
stroke — s.n. (Canotaj) Numărul de lovituri de vâslă pe minut; ritmul canotorului. [pron. strouc, scris şi stroc, pl. kuri. / < engl. stroke]. Trimis de LauraGellner, 13.09.2007. Sursa: DN STROKE STROC/ s. n. (canotaj) numărul de lovituri de vâslă pe … Dicționar Român
stroke — [n1] accomplishment achievement, blow*, feat, flourish, hit*, move, movement; concept 706 Ant. failure, loss stroke [n2] seizure apoplexy, attack, collapse, convulsion, fit, shock; concepts 33,308 stroke [v] … New thesaurus
Stroke — Stroke, obs. imp. of {Strike}. Struck. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
Stroke 9 — est un groupe de rock alternatif créé en 1989 à San Francisco. Sommaire 1 Histoire du groupe 2 Membres 3 Discographie 4 Charts … Wikipédia en Français
stroke — index calamity, expedient, maneuver (tactic), operation Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
Stroke — For other uses, see Stroke (disambiguation). Stroke Classification and external resources CT scan slice of the brain showing a right hemispheric ischemic stroke (left side of image). ICD 10 … Wikipedia
stroke — stroke1 S3 [strəuk US strouk] n ▬▬▬▬▬▬▬ 1¦(illness)¦ 2¦(swimming/rowing)¦ 3¦(sport)¦ 4¦(pen/brush)¦ 5 at a/one stroke 6 on the stroke of seven/nine etc 7 stroke of luck/fortune 8 stroke of genius/inspiration etc 9¦(hit) … Dictionary of contemporary English